Onze meisjes-CMV hebben op woensdag 28 december deelgenomen aan een internationaal minivolleybaltoernooi in Sint-Anthonis. Terwijl praktisch heel Particolare/ds in een diepe winterrust verkeert, gingen Meike Lamers, Floor Kock, Sophie Donker, Anouk de Bie, Isis Lemmens en Madé Langenhuijsen al vroeg op pad, vergezeld DOOR een grote supportersschare. Het voornaamste doel: nog wat extra wedstrijdritme opdoen voor de voorronde van de Nationale Open Jeugd Kampioenschappen (NOJK) op 7 januari aanstaande.

Het toernooi, georganiseerd door volleybalclub TSL/Activia, kent traditioneel een sterk deelnemersveld van 16 teams uit Duitsland, België, Luxemburg, Tsjechië en zelfs Roemenië. Het begon met een heuse vlaggenparade, waarbij alle teams achter de nationale vlag in defilé langs de volle tribunes liepen. Vervolgens werd het toernooi officieel geopend door niemand minder dan Guido Görtzen, gouden medaillewinnaar op de Olympische Spelen van 1996 in Atlanta. Uiteraard toonde hij dit dierbare kleinood ook aan de mini’s.

Zoals met elk toernooi dien je een beetje geluk te hebben met de poule-indeling. Nou, wij hadden niet te klagen over de tegenstand. Deze was van zeer hoog niveau en kom je in de vaderlandse competitie nooit tegen.

Als eerste stond VDK Gent op het menu. Gelukkig maar, want we konden prima tegenstand bieden, ook al liep het nog niet helemaal zoals gewenst. Met 17-15 en 15-17 hielden beide ploegen zich prima in evenwicht.

Na een korte pauze werd aangetreden tegen EVV 2000 (Erkelenzer Volleybal Verein) uit Duitsland. Een degelijk team met een straffe service en veel aanvalskracht. Bij onze meiden liep het van geen kanten. De service van Floor liet het afweten en de ballen kwamen ook niet goed aan het net, waardoor er te weinig druk in de aanval kon worden gelegd. Met onze simpele ballen over het net wisten de Duitse meisjes wel raad. Met andere woorden: we hadden geen schijn van kans en werden met 21-8 en 21-13 afgedroogd.

Er werden de nodige gezonde boterhammen genuttigd, waarna we het moesten opnemen tegen een oude bekende: Alterno, de tegenstander in de NOJK-finale van mei 2011, die wij zo glansrijk hadden weten te winnen. De Apeldoornse club heeft ook dit jaar weer een team in de buitencategorie. Veel souplesse en sprongkracht gekoppeld aan een puntgave techniek en vooral veel spelinzicht waren meer dan wij konden bieden. Alterno stelt met deze groep opnieuw nadrukkelijk de kandidatuur voor een hoge eindklassering bij het NOJK-gebeuren. Niet voor niets zou het de latere winnaar worden van het toernooi van vandaag. We stonden nog wel knap te verdedigen, maar moesten toch het hoofd buigen met 28-11 en 21-13.

Aldus werden we dus laatste in de poule, wat betekent dat je alleen nog mag strijden om plaats 13 t/m 16. Dus de scherven werden bij elkaar geveegd en de accu’s werden opgeladen.

In de laatste ronde moesten we eerst tegen Wegi Volley uit Lille (bij Turnhout) in het strijdperk treden. We kregen weer meer grip op de wedstrijd. Floor en Meike serveerden veel punten bij elkaar en ook de keiharde smashes van Sophie waren te veel voor de sympathieke Belgische meisjes. Bovendien werd er knap verdedigd, waardoor de opbouw er nu veel beter uitzag. Resultaat: 25-12 en 21-16 voor ons.

Tot slot moesten we tegen de winnaar van de andere wedstrijd. Dit bleek Sarto uit Tilburg, een team dat we ook gaan ontmoeten in de voorronde van de NOJK in Middelbeers. Ook deze partij wisten we vrij eenvoudig naar ons toe te trekken: 17-15 en 18-16. Eindresultaat dus een 13e plaats.

Terug